ဒလၿမိဳ႕နယ္ ဓႏုတ္ေစတီ ထီေတာ္မွ စ၍ျပန္လည္ၿပိဳက်

၃၀ - ၅ - ၀၉

ရန္ကုန္တုိင္း ဒလၿမိဳ႕နယ္ ဓႏုတ္ေက်းရြာ တြင္ တည္ထားကုိးကြယ္ထားေသာ ဓႏုတ္ေစတီေတာ္ႀကီးသည္ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ တြင္ ေစတီ ကုိယ္လံုးေတာ္မွ အတ္ေၾကာင္းမွ ေတြ႕ရွိခဲ႔သျဖင္႔ သက္ဆုိင္ရာ မွ အဆုိပါအတ္ေၾကာင္းမ်ားမွ ၿပိဳ က် မႈမရွိေစေရး ျပဳျပင္ေနစဥ္ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္လ မုိးတြင္းကာလအတြင္း အလုပ္သမားမ်ားအနားယူေနသည္႔ အခ်ိန္ နံနက္ပုိင္း ၃ နာရီ ၁၅ မိနစ္တြင္ ေစတီကုိယ္လံုးေတာ္ႀကီး တစ္ခုလံု အေရွ႕ဖက္ အရပ္မွ တစ္ျခမ္းပဲ႕ ကာ ၿပိဳက်ခဲ့ပါသည္။

အဆုိပါေစတီေတာ္ အား သက္ဆိုင္ရာမွ ျပန္လည္ျပဳျပင္မြမ္းမံေရးအတြက္ ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္တြင္အလွဴခံမ႑န္ ဖြင္႔လွစ္ျခင္း၊ ၿမိဳ႕နယ္မ်ားအလုိက္ ယာဥ္တန္းျဖင္႔လွည္႔လည္ကာ အလွဴခံျခင္းမ်ား ျဖင္႔ ျပည္သူလူထု ထည္႔၀င္ေငြ မ်ားျဖင္႔ ျပန္လည္ျပဳျပင္ မြမ္းမံခဲ႔ ရာ ထီေတာ္တင္ျခင္း အခမ္းအနားကုိ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ေမလ ၇ ရက္ေန႕တြင္ ႏုိင္ငံ ေတာ္ အစိုးရ မွ ကမကထျပဳကာ ေဆာက္ရြက္ခဲ့ပါသည္။ထီေတာ္တင္ၿပီေနာက္ပုိင္း တြင္လည္းေက်းရြာမ်ားမွ လုပ္ အား ဒါန အလွဴရွင္မ်ား၊ တပ္မေတာ္သား လုပ္အားဒါန အလွဴရွင္မ်ား စသည္႔ျဖင္႔ ၀ုိင္း၀န္းေဆာင္ရြက္ၾကပါသည္။

သို႔ေသာ္ ယေန႔ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ေမလ ၃၀ ရက္ေန႔ ၁၄၀၅ နာရီ အခ်ိန္ တြင္ ေျမာက္ဖက္မုဒ္မွ စ၍ၿပိဳက်ကာ ၁၅၀၅ နာရီအခ်ိန္တြင္ စိန္ဖူးေတာ္မွ စ၍ ၂ ႀကိမ္တုိင္တုိင္ ေအာက္ေျခ ၁၂၆ ေပထိတုိင္ေအာင္ ၿပိဳက် ပ်က္ဆီးခဲ့ပါသည္။  ယခင္ မျပဳျပင္မီ အတုိင္း က်န္ရစ္ခဲ့ပါသည္။ အဆုိပါ ေစတီ ကုိယ္လံုေတာ္ ၿပိဳက် မႈေၾကာင္႔ ေက်းရြာမ်ားမွ လုပ္အားဒါန အလွဴရွင္မ်ား၊ တပ္မေတာ္သားမ်ား ႏွင္႔ ေန႔စားလာေရာက္လုပ္ကုိင္သူမ်ား (၂) ဦး ေသဆုံးၿပီး၊  (၃၅)ဦး ထိခုိက္ဒဏ္ရာရရွိသြားပါသည္။ ေသဆံုးသူမ်ားမွာ ကုိေအးခ်မ္း (၃၀)ႏွစ္ ျဖဴးၿမိဳ႕နယ္ ၊ အလုပ္လာေရာက္လုပ္ကုိင္သူႏွင္႔ အျခားအမည္ မသိ အမ်ိဳးသား တစ္ဦး တုိ႔ ျဖစ္ပါသည္။ ထိခုိက္ဒဏ္ရာ ရရွိသူမ်ားကုိ ရန္ကုန္ျပည္သူ႕႔ေဆးရံုႀကီး အေရးေပၚဌာနသို႔ ပုိ႔ေဆာင္ခဲ့ရပါသည္။

အဆုိပါဘုရားႀကီးသည္ သမုိင္း၀င္ဘုရားတစ္ဆူျဖစ္ၿပီး ေလမတုိက္၊ မိုးမရြာ ၊ ေျမငလ်င္မလႈပ္ ထူးဆန္းစြာ ၿပိဳက် မႈသည္ အံ့ၾသရပါသည္။

ဘုရားသမုိင္းကုိ ျပန္လည္ေလ႔လာရပါက-

သာသနာသကၠရာဇ္ ၂၃၆ ခုႏွစ္တြင္ အိ္ႏၵိယျပည္၌ တတိယသံဃာ သဂၤါယနာတင္ပြဲတြင္ အာေသာက မင္းတရားအား အမႈးထားၿပီး က်င္းပခဲ့သည္။ ထုိသံဃာသဂၤါယနာ တင္ပြဲကုိ အရွင္မဟာ ေမာဂလိပုတၱတိႆ မေဟာ ေထရ္ ကႀကီးမွဴးခဲ့၍ ထုိမေထရ္သည္ သု၀႑ဘူမိေခၚ သထံုျပည္သို႔ သာသနာျပဳရန္အလုိငွာ အရွင္ေသာဏေထရ္ ႏွင္႔ အရွင္ ဥတၱရ ေထရ္တုိ႔ကုိ ေစလႊတ္ခဲ့ပါသည္။

 အဆုိပါ အရွင္ ၂ ပါးသည္ သထံုျပည္သို႔ ၾကြခ်ီလာရာတြင္ သထံုဘုရင္ စူဠသိရီ မဟာေသာကမင္းသည္ အရွင္  ၂ ပါးအား အိႏၵိယျပည္ အာေသက မင္းတရားထံမွ ဓါတ္ေတာ္မ်ားေတာင္းၿပီးပူေဇာ္ရန္ ေလွ်ာက္ထားခဲ့ပါသည္။ အရွင္ ၂ ပါးမွ ၄င္းတုိ႔ ႏွင္ ႔အတူပါလာသည္႔ အရွင္အႏုရုဒၶါ တို႔ တြင္အႀကီးဆံုးျဖစ္ေသာ အရွင္ကိႆဂုတၱ ကုိအမွဴးထားၿပီး တြံ႕ေတး ဒလသား ရွင္တိကၡပညာ ရွင္သာဂရပညာ တို႔အား အိႏၵိိယျပည္ ပါဋလိပုတၱရာျပည္သို႔ ေစလႊတ္ခဲ့ပါသည္။

ထုိအခါအရွင္တိကၡႏွင္႔ အရွင္သာဂရ တုိ႔သည္ ရွင္ေမာဂလိပုတၱိသာႏွင္႔ အာေသာက မင္းထံမွ ရရွိခဲ့သည္႔ ဆံေတာ္ (၇၈)ဆူႏွင္႔ ဓါတ္ေတာ္ သံုးစလယ္တုိ႔ အနက္ ၊ ဆံေတာ္ (၂၄)ဆူႏွင္႔ ဓါတ္ေတာ္ တစ္စလယ္တုိ႕ကုိ ေ၀စု အျဖစ္ရရွိခဲ့ပါ သည္။

၄င္းဆံေတာ္ႏွင္႔ ဓါတ္ေတာ္တုိ႕ကုိ ေ၀စုအျဖစ္ရရွိခဲ့ၾကသည္ အရွင္ေသာဏႏွင္႔ ဥတၱရ ေထရ္တုိ႔ကုိလည္း ဒဂုန္-ဒလ နယ္မ်ားတြင္ ေစတီတည္ထားကုိးကြယ္ရန္ႏွင္႔  တိကၡႏွင္႔ ရွင္သာဂရ တုိ႔ထံ လႊဲအပ္ေတာ္မႈေလသည္။ထိုစဥ္က ဒလ နယ္၌ ေလးသည္ ဟူေသာ ရြာတစ္ရြာရွိသည္။ ရန္ကုန္ျမစ္၀ ပင္လယ္ကမ္းပါးရြာ ျဖစ္ေလသည္။ေလးသည္ရြာ ၏အႀကီး အကဲ သံဃာေတာ္ အရွင္သုဇတသည္ သထံုမင္း သီရီမဟာ ေသာက ၏ အေထာက္အပံ့ျဖင္႔ တုိက္တန္ ေဆာင္း တစ္ခုကုိ ရြာသားမ်ားအား တည္ေဆာက္ေစသည္။ထုိတုိက္အလယ္၌ ေက်ာက္ပလ’င္ တစ္ခုကိုျပဳလုပ္ေစသည္ ေလလံုဖန္ဖူးႏွင္႔ ထည္႔ထားသည္႔ ဆံေတာ္ (၂၂)ဆူကုိလည္းေကာင္း၊ ဖန္ဘူးျဖင္႔ထည္႔ထားသည္႔ဓါတ္ေတာ္ (၂၂) ဆူကုိ လည္းေကာင္း ကလာပ္၌ ထည္႔ထားလွ်က္ ေစတီတည္၏။

သထံုမင္းအဆက္ဆက္တုိ႔သည္ ေစတီၿပိဳေသာအခါ၌လည္းေကာင္း၊ ပ်က္ေသာအခါ၌လည္းေကာင္း ျပဳျပင္ခဲ့ၾကေၾကာင္း ကုိ ဓႏုတ္ေက်ာက္စာတြင္ေရးထိုးထားေလသည္။ ဓႏုတ္ေစတီ ၏သမုိင္းသည္ ေစတီ တည္ခဲ့သည္မွ အေနာရထာမင္း လက္ထက္တုိင္ေအာင္ ႏွစ္ေပါင္း ၁၃၆၀ ေက်ာ္အတြင္း တိမ္ျမဳပ္ခဲ့ေသာလည္း ေစတီသည္ သမုိင္း၀င္ ဆံေတာ္ရွင္ ေစတီ တစ္ဆူ သာသနာ႔ အေဆာက္အဦး တစ္ခုျဖစ္ပါသည္။